4 september 2010
Góður dagur. Hvasst úti og regnvotar götur blasa við. Grár himinn og rétt grillir í fjallgarðinn í norðri. Þessu aðal kennileiti reykvíkinga og nærsveitunga. Haustið er komið og grundirnar stynja og undirbúa sig undir að þurfa að sofa í marga mánuði. Sem þó er stuttur tími miðað við hana Þyrnirós sem svaf í heila öld. Þá fyrst kom prinsinn á hvíta hestinum og vakti hana. Svona gerist í ævintýrunum og í hugarheimi skáldsins sem þeysist um lendur orðanna og býr til allskonar myndir. Bæði raunverulegar og óraunverulegar. Lífið sjálft er oft öðruvísi og eitt í dag annað á morgunn.
En þó sumt sjáist ekki eða sé okkur ógreinilegt í augnablikinu vitum við samt að það er þarna.
Í Jesú er staðfesta. Hann er klettur. Hann er lífið sjálft. Jesú veit að stundum flýr fólk inn á lendur ævintýranna þar sem það berst við ímyndaða óvini og sigrar allt með léttum leik. Veit að lífið er oftast nær ekki svona heldur illviðráðanlegra sem maðurinn oftar en ekki þarf hjálp hans við til að komast klakklaust í gegn og án djúpra sára.
Jesú er til staðar. Líka þegar okkur finnst hann vera fjarlægur. Jesú er og tilbúinn til að vinna sömu verk og áður sem við oftsinnis höfum reynt en okkar eigin sálar ástand upplifir ekki þannig í augnablikinu. Og við lærum að bíða og leifa þessu ástandi að sigla framhjá.
Og viti menn. Aftur hefur birt upp með sólskini og logni og allt orðið eins og áður var. Við biðum í því trúartrausti að allt sé í höndum Guðs og að aldrei var nein hætta á ferð. Slík breytni heitir trú.
Eina raunverulega hættan sem
hugsanlega var til staðar í ferlinu var að beygjan okkar yrði röng og tilkominn
af röngu vali sem óþolinmæðin eða óttinn togaði fram. Allt á okkar valdi.
Á óvissutímum er biðin eitt magnaðasta vopn sem kristinn maður getur tileinkað
sér. En hversu margir breyta svona á stund óróleikans í hjartanu?
" Svo hefir hinn alvaldi Drottinn, Hinn heilagi í Ísrael, sagt: Fyrir afturhvarf
og rósemi skuluð þér frelsaðir verða, í þolinmæði og trausti skal styrkur yðar
vera. En þér vilduð það ekki og sögðuð: Nei, á hestum skulum vér þjóta
fyrir því skuluð þér flýja! og á léttum reiðskjótum skulum vér ríða fyrir því
skulu þeir vera léttir á sér, sem elta yður! " (Jes 30:15-16)
Mikilvægt er fyrir manninn að hann treysti honum sem reis upp og heitir Jesú. Hann er verður og veit hvað hann syngur. Jesú fer ekki lengra með neina manneskju en fært er á hverjum tíma og undirbýr hana fyrir hvert nýtt skref sem Jesú vill að hún stígi. All slíkt getur krafið manninn um að bíða. Maðurinn veit ekki alltaf hvað Drottinn aðhefst en getur samt trúað að það sé gott og magnað sem muni auka trúna og þekkinguna og gera hann hæfari en áður til að gera allan vilja Drottins. Og slík löngum býr í hjarta hins trúaða. Lærum að beygja okkur undir vilja Guðs og hætta að fylgja mönnum sem eru eitt í dag og annað á morgunn.
Jesú lifir! Hann lifir! Amen.
3 september 2010
Góður dagur þótt skýjað sé og grátt að líta til himinsins og engin Esja til að skoða.
Árangur. Hvenær er árangur og hvernig má mæla árangur? Fer eftir því við hvað er átt og á hvað horft þegar menn tala um árangur. Það eru ekki sömu viðmið í heiminum og ríki Guðs. Maðurinn vill sjá mikla hreyfingu og sem flest fólk inn í kirkjunum og engin auð sæti og er vel skiljanlegt sjónarmið. Allur árangur er enda oftast nær miðaður við innkomu.
Eftir því sem maðurinn hefur meira umleikis því betri er árangur hefur verið að mati margra og líklega flestra manna og kvenna.
Árangur í Guðsríkinu er öðruvísi mældur. Þegar maðurinn eignast þolinmæði og þraukar og heldur út og trúir áfram á hinn upprisna Jesú þótt erfiðleikar í margskonar myndum mæti honum og vilji sveigja af leið þá er það árangur í augum Drottins. Guð elskar ekki peningana okkar og metur ekki manninn samkvæmt gjöfunum sem hann gefur þótt miklar séu að vöxtum heldur trú mannsins og það sem býr í hjarta hans. Segir hann enda sjálfur að sitt sé gullið og sitt silfrið. Fjármunum getur hann veitt hvert sem hann sjáfur vill og líka gerir. Þetta vita menn sem lengi hafa staðið í ströngu með sitt starf að Drottinn hefur hingað til mætt því með nauðsýnlegu fjármagni, þótt áhyggjur hafi oft verið miklar og menn ekki séð framúr hlutunum þá og þá og átt margar svefnlausar nætur. En það er bara þetta mannlega og oftast nær tilkomið af vantrú. Allir menn geta vel hughreyst sjálfa sig þarna og hreinlega skoðað aftur í tímann og til dagsins í dag. Þá sjá þeir að starfið sem hófst fyrir þeirra hendur af algerum vanefnum og þekkingarleysi er enn blómlegt og jafn mikil blessun nú eins og þá. Guð er trúfastur með alla þræði í sinni hendi.
Að gera vilja Guðs gefur því mestan árangur. Maðurinn með streði sínu og erfiði bætir engu við. Málið fyrir Drottni er að maðurinn þrauki í trú. Og árangurinn blasir við. Árum og áratugum síðar er einstaklingurinn enn jafn brennandi fyrir Guð og áður þrátt fyrir marga skafla og kannski mesta mótbyr.
Guð ræður engu um það hvort hjarta
mannsins sé gefið honum eða einhverju öðru afli. Hugsun mannsins og allt
ákvörðunarvald er hjá manninum sjálfum, einstaklingnum og engum öðrum.
Jesú er oft með aðrar áherslur hvað árangurinn áhrærir en fólk. Mestur er
árangur einstaklingsins er hann sigrar freistingu:
" Og hann kallaði til sín lærisveina sína og sagði við þá: Sannlega segi ég
yður, þessi fátæka ekkja gaf meira en allir hinir, er lögðu í fjárhirsluna.
" (Mark 12:43) - Hvaða maður í fjárþörf með sitt starf talar um
árangur þegar hann fer og kíkir á stöðuna og verður þess áskynja að einungis
einn eyrir hefur bæst við söfnunarféð frá því segjum í gær? Hver okkur
myndi telja þetta góðan árangur? Eflaust enginn. Árangur metin af
mönnum og Guði er ekki sami. Þetta sjáum við vel þegar Drottin bendir
alveg sérstakleg á konuna með eyrin sinn. Kristur veit hvað þarna er í
gangi og líka að sjálf stóð hún á milli þess að kaupa sér saðningu eða gefa
síðasta peninginn sinn í Guðsríkið. Og hún valdi Guðsríkið og treysti Guði
áfram fyrir sínu, sem hún hafði reynt af góðu einu í gegnum árin. Trú
þessara gömlu konu er í Biblíunni og kennir okkur margt og fyrst og fremst
hvernig Guð horfir á málið. Drottinn elskar hjarta sem elskar Jesú.
Vilji menn gefa Guði stóra gjöf er þetta stærsta gjöfin.
Jesú lifir! Hann lifir! Amen.
2 september 2010
Góður dagur og Drottinn er yfir og allt um kring til að verja okkur og vernda og gefa inn alla visku sem þarf til að eiga góðan og blessaðan dag. Úti er skýjaður himinn og er fjallgarðurinn í norðri ekki alveg hrein og tær eins og stundum áður heldur sveipaður skýjaslæðu. Svolítill vindur og hreifast há grös og laufguð trén undan vindinum sem blæs eins og ávallt áður í missterkum hviðum.
Sagt er á að minnsta kosti einum stað í Biblíunni að Jesú hafi hastað á vindinn og að þá hafi orðið dúnalogn í kringum bát og menn. Þetta getur kennt okkur að til eru ósýnilegir kraftar sem stjórna þessum vindum og einnig kraftur frá Jesú sem getur stöðvað vindanna og stjórnað þeim. Og hvort er öflugra? Þessi kraftur býr í hinum trúaða fyrir trú hans á sama Jesú. Jesú hefur ekkert breytt sér. Biblían kennir þetta. Ekki er samt svo að skilja að slíkur kraftur í munni manna breyti veðurfari til lengri tíma litið, á til að mynda Íslandi, enda kannski ekki hugsuð þannig, heldur getur þetta kennt mönnum að Jesú lætur sér annt um fólk og grípur inn í þar sem óttinn og skelfingin hefur merkt sér allt hjá manninum. Líkt og gerðist í bátnum er rokið og öldurnar virtust ætla að keyra bát og menn ofan í vatnið með sínum alvarlegu afleiðingum. Þá kom Jesú til sögunnar og allt fór vel. Það fer nefnilega allt vel þar sem Jesú fær að komast að og sýna hvað í sér býr. Í honum er allur kraftur sem allt verður að lúta og beygja sig fyrir. Já Allt. Ekkert er þar undanskilið. Ekki heldur vantrú mannsins. Inn í afl Drottins er trúaður maður gengin án þess að hafa neitt sjálfur um það að segja. Jesú dró hann til sín og allt sem er hans verður sjálfkrafa líka mannsins. Svona vinur Jesú.
Umferðin um götur landsins sumarið 2010 var svipuð og gerðist árið 2006, sem engin getur nú sagt að hafi verið beinlínis lítil ein samt minni heldur en 2007 og fyrri hluta árs 2008, þegar æðið var í hámarki og menn höfðu ekki við að tína peninganna af trjánum sem allstaðar spruttu upp eins og gorkúlur og breyttust svo á endanum í gorkúlur sem hurfu og ónýttust. Búið spil.
Hvort síldin sem menn hyggjast veiða á haustdögum er ennþá sýkt er ekki vitað og kemur máski ekki í ljós fyrr heldur en menn byrja að glíma við silfur hafsins á þessum venjulegu síldarmiðum. Ef Guð vill að þá mun stofninn læknast og er það bænarefni sem við vitaskuld biðjum Herrann um að heyra og gefa þjóðinni, sem fer æ lengra í burtu frá Orðum hans og vilja og leitar sífellt meira á vit ævintýranna og þess sem kitlar eyrun.
Enn er náðartími og á meðan svo er hefur fólk fullan og óskiptan aðgang að kærleika Drottins eins og ávallt áður. En einvörðungu fyrir trú sína á hinn upprisna Jesú. Munum! Hann heitir Jesú.
Hann lifir! Amen.
1 september 2010
Góður dagur og dagurinn sem Drottinn hefur gert. Enn eitt tækifærið sem við fáum til að dveljast saman og lyfta upp nafninu sem er öllum nöfnum æðra á jörðinni Jesú Kristi.
Grá ský á himni og er Esjan í sömu í fjarlægð og áður. Hvalveiðarnar ganga vel og hefur 109 dýrum verið landað í sumar og eftir að veiða um 40 dýr + þau 25 sem ekki náðust í fyrra. Hvalveiðar byggja enn á gömlum merg og skiptir sjón manna töluverðu máli og að veðurskilyrðin séu rétt. Þoka sem leggst yfir miðin merkir að engin veiði sé á meðan hún er. Séður hvalur er hugsanleg veiði og engin tæki brúkuð sem hjálpa, þannig séð. Tunnan í mastrinu er aðalmálið á hvalveiðibát eins og bassaskýlið upp á brú síldarbátsins var á síldveiðunum á meðan hún enn óð og eini möguleikinn til að ná í síldarafla var að kasta á vaðandi síld. Í dag sést vart vaðandi síld og dýpkar hún stöðugt á sér sem kallar á sífellt dýpri síldarnætur og aukin kostnað við veiðarnar.
Ríkisstjórnin ætlar að stokka sig upp og munu breytingarnar verða kynntar von bráðar. Hvað þetta merkir meira kemur bara í ljós en ljóst að stefnan er sú sama og áfram unnið eftir planinu sem lagt var upp með í byrjun. Og enn er glímt við afleiðingar bankahrunsins sem sínir glögglega hversu alvarlegt þetta hrun var í efnahaglegu tilliti sem menn neyðast til að bregðast við með nýjum lögum og öðrum hugsunargangi í stjórnkerfinu. Leiknum með kennitölurnar þarf að ljúka og fjarlægja úr kerfinu og helst gleyma að var til.
Til stendur að búa til heimildarmynd um Nóbelskáldið Halldór Laxnes og taka þann part ævi hans sem snýr að pólitík í ævi skáldsins. Verkið gæti orðið fróðlegt sé vel farið með og þess gætt að birta sannleikan en ekki einhverja tilbúna mynd. Sem vel er hægt að gera.
Kirkjan og kirkjulegt starf er í blóma þótt heimurinn um þessar mundir velji að velta sér upp úr einu tilteknu atriði sem miður fór og löngu er liðið og gera að frétt fréttanna og alla kirkjuna ábyrga fyrir afbroti einstaklings sem fallinn er frá. Þetta breytir ekki Kristi. Hann er samur við sig og elskar og vill að sitt réttlæti nái fram að ganga.
Umræðan um aðskilnað ríkis og kirkju kemur öðru hvoru upp. Þetta mál er vel hægt að ræða eins og öll önnur mál og er ekki einhver heilög kýr. En verði niðurstaðan sú að ríkið dragi sig út með sín fjárframlög er ljóst að flestar kirkjur og kirkjulegt starf utan stór- Reykjavíkursvæðisins munu leggjast af og margar einnig á höfuðborgarsvæðinu. Sannleikurinn er að þessir frjálsu söfnuðir hafa ekki sinnt mikið starfseminni út á landi né heldur verið þar með starf á eigin vegum eða mjög sýnilegir. Þetta gæti svo sem breyst með ákvörðun ríkissins þó engin teikn sé að lofti um það mál og til efs sé að menn yfirhöfuð ræði þetta á þessum grunni inn í frjálsu söfnuðunum. Það yrði bara að koma í ljós. Við sjáum að stöðvun ríkisframlaga til kirkjunnar gerbreytti landslaginu að þessu leiti sem ekki er víst að menn átti sig á sem þessi mál ræða og skoða og því nokkuð ljóst að málið mun ekki ná fram að ganga þótt einhverjar breytingar kunni að verða á skipulaginu sem nú er fyrir hendi í málefnum Þjóðkirkjunnar, sem mest fær úr sameiginlegum sjóðum landsmanna. Jesús er stærri heldur en öll ríkisframlög sem hingað til hafa verið þjóðinni til blessunar og í raun engin ástæða til að vera neitt að hreyfa við.
En verum róleg. Trúin á Jesú heldur áfram að eflast í þessu landi sama hver ákvörðun ríkissins er.
Jesú lifir! Hann lifir! Amen.